Het is een eer om de functie van secretaris bij Stichting AAN TAFEL! te vervullen.
Ik kom uit de journalistiek, waarvan bijna vijftig jaar landbouwjournalistiek, maar ook natuur, landelijk gebied, politiek en sport. Een basiselement uit de journalistiek is hoor en wederhoor. Dat levert een boeiende dialoog op. Honderd keer beter dan elkaar via social media verketteren met haat en gif. Luisteren naar elkaar lijkt te verdwijnen. Maar goed dat er initiatieven als AAN TAFEL! bestaan om tegenwicht te bieden tegen die ontwikkelingen.
De essentie van landbouw en veeteelt is voedsel. Dagelijks eten in al zijn vormen. Letterlijk broodnodig en onmisbaar. Dat besef is er lang niet altijd als je de discussies over de landbouw en veeteelt hoort. Land- en tuinbouw en vooral veeteelt kunnen wel weg, is dan het geluid. Wie had dat ooit kunnen denken over een sector, die wereldwijd uitblinkt. Natuurlijk zitten er kwalijke kanten aan, maar als geen ander is de sector altijd in staat geweest om die problemen het hoofd te bieden.
De discussies zijn doorspekt met meningen en ongefundeerde opvattingen. Het ontbreekt aan kennis. De burger is inmiddels ver verwijderd van de boer, boerin en de volgende schakels in de voedselketen. Waarom hebben we boeren nodig? De supermarkten liggen toch boordevol? Het wederzijds begrip is mijlenver te zoeken. Dan is een goed gesprek moeilijk te voeren en eindigen we veelal in een welles-nietes discussie.
Daarom een pleidooi. De landbouwsector heeft dringend behoefte aan public relations om de brug tussen burgers en boeren te herstellen. AAN TAFEL! is daar een mooi voorbeeld van, maar er is nog veel meer (funding) nodig. Het kan toch niet zo zijn, dat we een essentiële sector zo maar uitgummen? Kortom: ‘D’ran met de lippe’, zoals ze bij ons in de Achterhoek zeggen. Aan de slag!
Hans Siemes
Secretaris AAN TAFEL!
