De column mag niet meer dan 550 woorden bevatten, aldus de strenge doch rechtvaardige eindredacteur van de krant. En lever de column op tijd aan en niet pas 5 voor 12. Want 5 voor 12, dat is het voor veel boerenbedrijven op het platteland. Of is het al te laat? Is het 5 over 12?
Waarom dit gegoochel met cijfers? Dat vragen de pakweg 50.000 boeren en tuinders zich al sinds 2019 af. Nederland zit op slot door een volstrekt onhaalbare kritische depositiewaarde van 0,005 mol per hectare natuurgebied per jaar, oftewel 0,07 gram ammoniak. Een theoretische waarde die niet is gebaseerd op de feitelijke ‘staat van de natuur’, maar op een eenzijdig op stikstof gefocust computermodel, genaamd AERIUS. Een model waarvan de bouwer zegt dat het nooit als beleidsinstrument is bedoeld. Het politieke narratief ligt echter op ramkoers: het klimaat en de natuur moet ‘gered’ worden.
Cliffhanger: kijk binnenkort de NatuurDocu van Robert Ellenkamp
50.000 agrariërs, waar praten we over? Een electoraal te verwaarlozen aantal op 18 miljoen Nederlanders. Daar worden beleidsmakers en politici niet zenuwachtig van, zo leren de onvoorspelbare ontwikkelingen in Den Haag. Het wordt anders als ook de burgers zich er, van onderop, mee gaan bemoeien. Om te beginnen de plattelandsbewoners. Burgers met een grote verwevenheid met hun woon-, werk- en leefomgeving, waarbij velen hun werk en inkomen te danken hebben aan de land- en tuinbouw. Op de schouders van iedere boer of tuinder rusten 10 personen. Dan praten we al snel over 500.000 beroepskrachten. Tellen we alle plattelandsbewoners mee dan is opnieuw factor 10 van toepassing en komen we uit op 5 miljoen burgers. ‘Now we are talking.’
Vakbond voor Plattelandsbewoners
Het zijn deze plattelandsbewoners die zich, wakker gekraaid door de trotse haan van de Vakbond voor Plattelandsbewoners, beseffen dat het verdwijnen van de boeren ook verstrekkende consequenties heeft voor hen. Provincie Utrecht stak de lont in het kruitvat met de lancering van haar Utrechts Programma Landelijk Gebied. Een rigide plan dat niet alleen het einde betekent van talrijke Utrechtse boeren, maar ook het aanzien van het platteland ingrijpend verandert. Het plan maakt een storm aan kritiek los. Niet alleen bij boeren, maar óók bij plattelandsbewoners.
Kanaries in de kolenmijn
Boeren zijn de kanaries in de kolenmijn. Als die omvallen, zijn de consequenties verstrekkend. Het begint klein. In het Ulvenhoutse Bos bij Breda mogen honden niet meer uitgelaten worden, omdat de stikstofuitstoot van hondenpoep de natuur zou bedreigen. Wat volgt is dat complete natuurgebieden voor burgers en hun gezelschapsdier worden afgesloten. Als boeren verdwijnen, verdwijnt de samenhang in de samenleving. Géén eieren, melk, groente of fruit van de boer dichtbij. Géén ijsvereniging. Géén lichtjestochten. Géén trekkertrek. Géén Paasmarkten. Géén plek voor de bouw van carnavalswagens, etc. Het voorland? Moerassen. Turbowindmolens. Datacenters. Logistiekdozen.
Red het Platteland: teken de petitie
Woon je naar volle tevredenheid op het platteland en wil je dit graag zo houden? Ben je werkzaam in de land- en tuinbouw? Kom dan nu in beweging, bezoek de website www.samenoptrekken.nl en onderteken de petitie ‘Red het Platteland!’. Binnen enkele dagen heeft deze petitie 25.000 handtekeningen binnengesleept.
Stop het gegoochel met modellen. 50.000 boeren tellen niet mee. 5.000.000 miljoen handtekeningen en 10.000 zienswijzen wél. Doe het vandaag. Doe het nu. Red het platteland.
Ik heb hier niet meer dan 550 woorden voor nodig.
Auteur: Wim Groot Koerkamp
