Langzaam maar zeker dringt door welke grote gevolgen de plannen van landbouwminister Jaimi van Essen hebben. In aanvang leken deze vooral ingrijpende consequenties te hebben voor boeren in de zones rondom natuurgebieden. Maar met de norm van 2,6 grootvee-eenheden (GVE) per hectare hebben de kabinetsplannen voor álle melkveehouders desastreuse gevolgen.
Ook akkerbouwers maken zich zorgen. Zij zien op den duur de aanvoer van dierlijke mest wegvallen en zien op tegen de gedwongen aankoop van kunstmest.
Fundament onder draconische maatregelen ontbreekt
De vraag is hoe lang dit kabinet volhardt in het volgen van een heilloze weg, waarin ze geblinddoekt vasthoudt aan onbetrouwbare rekenmodellen. De natuur valt allesbehalve om, zo blijkt keer op keer uit veldwaarnemingen, waarmee het fundament onder de draconische maatregelen ontbreekt. Uit tal van onderzoeken blijkt bovendien dat grasland beter is voor de waterkwaliteit. Dierlijke mest zorgt voor meer humus in de grond; uitspoeling van mineralen wordt voorkomen.
Consultants lachen zich de ballen uit de broek
De halsstarrigheid van deze systeem-minister is tekenend voor het verloren contact met de praktijk, de leefwereld. Een hardnekkig probleem dat zich niet enkel voordoet in de landbouw, maar onderhand in alle sectoren: industrie, bouw, retail, onderwijs, zorg en logistiek. Wantrouwen voert de boventoon. Het overheidsrecept: méér regels, méér protocollen, méér rapporten. De goed betaalde consultants lachen zich de ballen uit de broek.
Afname van emissies via natuurlijke weg
De voorgestelde compensatiemaatregelen zijn een doekje voor het bloeden. Voor door de overheid gepropageerde biologische producten ontbreekt een afzetmarkt. Bedrijfsopvolging is allesbehalve vanzelfsprekend. Door de afroming van productierechten bij bedrijfsbeëindiging is sowieso sprake van afnemende emissies.
De rode boerenzakdoek is terug
Steeds meer Nederlanders beseffen dat dit overheidsbeleid de bijl legt aan onze welvaartsstaat. Boeren zijn de kanaries in de kolenmijn. Hun zichtbaarheid in het openbare leven, op en langs de snelweg, is een wake-up call voor alle Nederlanders. Het protest beperkt zich niet langer tot boeren, maar ook transporteurs, aannemers, zorgmedewerkers en ondernemers sluiten zich inmiddels aan. De murwheid waarmee boeren aanvankelijk reageerden, heeft plaatsgemaakt voor nieuwe strijdlust, die als een lopend vuur overslaat op andere sectoren. De rode boerenzakdoek is hét symbool van verzet geworden. Niet alleen van boeren, maar van álle bezorgde, hardwerkende Nederlanders.
Toon je zorg en actiebereidheid door de rode boerenzakdoek zichtbaar te maken in het openbare leven. Hang hem uit als vlag, bevestig hem aan je autospiegel, draag hem als arm- of halsband. Laat zien dat je er geen doekjes om windt. Sta op voor positiviteit en optimisme. Wees niet alleen trots op onze boeren, maar ook op ons ondernemerschap, ons vermogen om praktijkoplossingen te bieden voor vandaag en de dag van morgen. Zakdoeken in plaats van opdoeken: we gooien de handdoek niet in de Haagse ring!
Auteur: Wim Groot Koerkamp – founder Stichting AAN TAFEL!